Wpływ krzemu na zdrowie człowieka PDF Drukuj Email

 

 

Krzem zajmuje drugie po tlenie miejsce pod względem objętości zasobów w skorupie ziemskiej i stanowi trzecią część jej masy. Co szósty atom powłoki ziemi to atom krzemu. Krzem ma szczególne znaczenie dla życia i zdrowia ludzi. W naszym organizmie znajduje się w tarczycy, nadnerczach i przysadce. Największą jego koncentrację zaobserwowano we włosach i paznokciach. Krzem wchodzi też w skład kolagenu - podstawowego białka tkanki łącznej. Jego główna rola to udział w reakcji chemicznej spajającej oddzielne włókna kolagenu i elastyny, co zapewnia tkance łącznej wytrzymałość i sprężystość. Jest niezbędny do budowy i prawidłowego funkcjonowania skóry, naczyń krwionośnych i kości.

Niedobór krzemu powoduje opóźnienie wzrostu u dzieci, pogorszenie stanu skóry, włosów i paznokci, odkładanie się płytek miażdżycowych w naczyniach krwionośnych (zwłaszcza w aorcie), choroby kości, więzadeł i inne uszkodzenia tkanki łącznej. Niski poziom krzemu utrudnia też zrastanie się złamanych kości. Krzem hamuje wchłanianie się aluminium w mózgu, więc jego niedobór przy jednoczesnym częstym kontakcie z aluminium może być jednym z czynników warunkujących rozwój choroby Alzheimera.

Naukowe badania roli krzemu dla zdrowia ludzi opisano w monografiach: W. Kriwenki i innych "Litoterapia" 1994, E. Michejewej "Lecznicze właściwości krzemu" 2002, w dziełach M. Woronkowa i I. Kuzniecowa 1984, A. Paniczewa, L. Zardaszwili, N. Semionowej i innych. Wykazano, że krzem bierze udział w obiegu fluoru, magnezu, glinu i innych związków mineralnych, ale szczególnie mocno oddziałuje ze strontem i wapniem. Jeden z mechanizmów oddziaływania krzemu polega na tym, że dzięki swym chemicznym właściwościom tworzy elektrycznie naładowane układy koloidalne, które mają zdolność odsorbowania wirusów i mikroorganizmów chorobotwórczych groźnych dla człowieka.

Z warzywami, owocami, mlekiem, mięsem i innymi produktami człowiek powinien codziennie otrzymywać 10-20mg krzemu. Ta dawka jest konieczna do normalnej aktywności życiowej, wzrostu i rozwoju organizmu. Tymczasem obecnie, spożywając wysoko przetworzoną żywność, w ciągu doby otrzymujemy z wodą i jedzeniem średnio 3,5mg krzemu, a tracimy około 9mg!

Niedobór krzemu prowadzi do:

  • osteomalacji (rozmiękania kości);
  • chorób oczu, zębów, paznokci, skóry i włosów;
  • przyspieszonego zużywania się chrząstek stawowych;
  • zapaleń skóry;
  • kamieni w wątrobie i nerkach;
  • problemów naczyniowych;
  • dysbakteriozy;

Objawy niedoboru krzemu:

  • zaburzenia stanu tkanki łącznej - choroby kości, więzadeł, rozwój osteoporozy, paradontozy, artrozy;
  • odkładanie się płytek miażdżycowych w naczyniach krwionośnych;
  • podwyższony poziom cholesterolu;
  • skóra sucha, nadwrażliwa;
  • łamliwość i spowolniony wzrost paznokci;
  • obniżenie odporności organizmu na infekcje, choroby płuc i górnych dróg oddechowych.

Przyczyny niedoboru krzemu:

  • niedostateczne spożycie błonnika i wody mineralnej;
  • nadmiar aluminium (np. na skutek przygotowywania jedzenia w aluminiowych naczyniach);
  • okres intensywnego wzrostu u dzieci;
  • przeciążenia fizyczne

Niedobór krzemu związany jest zwykle z ogólnym niedoborem minerałów. Nadmierne spożycie antagonistów krzemu - magnezu, potasu, chromu, witamin B2, B5 i B6, tłuszczy nasyconych i kwasów tłuszczowych trans - wpływa hamująco na wchłanianie się krzemu (z kolei większe spożywanie kwasu tłuszczowego omega-6 wpływa na zwiększenie zawartości krzemu w organizmie).

Naturalne źródła krzemu to warzywa i bogate w ten pierwiastek wody mineralne. Dobrym sposobem na uzupełnianie krzemu jest też picie wody krzemowej przygotowanej przez namaczanie okruchów czarnego krzemienia. Krzemień aktywuje wodę, oczyszcza ją i nasyca homeopatycznymi dawkami krzemu. Alternatywą dla namaczania może być zainstalowanie filtra wody z wkładem z czarnego krzemienia.